Samuel helpt om de vrede te bewaren in Kenia
Werelddoelen

Samuel helpt om de vrede te bewaren in Kenia

Sluit je aan

Sluit je aan bij de strijd tegen extreme armoede

In de nasleep van omstreden presidentsverkiezingen betekende december 2007 het begin van twee maanden van ongekend geweld in Kenia. Het was sinds de onafhankelijkheid een van de ergste crisissen op gebied van mensenrechten. Er vielen 1200 doden, en 600.000 Kenianen sloegen op de vlucht.

Voor 2007 werd de 27-jarige Samuel Karita weinig met geweld geconfronteerd. Maar toen hij zag hoe jongeren gebouwen in brand staken en langdurige gevechten hielden in de straten, veranderde zijn leven.

“De jongeren waren voor mij de grootste daders én de grootste slachtoffers in het verhaal”, zegt hij. “Zij lieten het leven. Ik had het gevoel dat ze werden gebruikt.”

Door zijn afschuw kreeg hij het idee om voor verandering te zorgen door met jongeren samen te werken. Tegen 2011 had hij samen met enkele vrienden de club Disaster Management Association opgezet. Hun doel: het geweld van 2007 zich nooit meer laten herhalen.

SDG16PEACEANDJUSTICEBLOGSIZE2
De club bleek al snel populair te zijn bij jongeren die uit hun rechten ontzet waren. Het jaar nadien bleef zijn idee groeien. Het inspireerde Samuel om nieuwe clubs op te zetten en te starten met het ‘Peace Ambassadors’ project. Toen begonnen de zaken pas écht te lopen.

“Tot nu toe hebben we vijfduizend actieve vrijwilligers en vredesclubs in meer dan dertig hogescholen en universiteiten. We zijn aanwezig in Zambia, Malawi en Nigeria en krijgen ook in Ghana voet aan de grond.”

“We zijn ook de eerste jongeren in een onderwijsinstelling die nauw samenwerken met de Keniaanse politie. Jongeren en politie vertrouwden elkaar heel lang niet. We vonden dat we dat moesten rechtzetten. De politie werkt nu zij aan zij met ons in elk van onze gemeenschapsprojecten. Zo willen we tot duurzame vrede in de Keniaanse samenleving komen.”

SDG16PEACEANDJUSTICEBLOGSIZE
Onderwijs om de gemeenschap te veranderen

Volgens Samuel zijn vredesclubs belangrijk. “Onderwijs dat de houding van mensen niet verandert? Dat is hetzelfde als het shirt dat je ’s morgens aandoet en ’s avonds terug uitdoet. Onderwijs moet veel verder gaan: de gemeenschap waarin we leven écht veranderen.”

Hij beseft maar al te goed dat jongeren die niet leren samenleven en elkaars verschillende achtergronden niet aanvaarden, kwetsbaar blijven voor manipulatie door wie geweld wil aanwakkeren. De vredesclubs werken nu met verschillende plaatselijke organisaties samen om jongeren technische vaardigheden te leren. En om hen de kracht te geven om in hun eigen gemeenschappen changemakers te zijn.

De Peace Ambassador’s Clubs hebben ook een mentorprogramma waarin ze universitaire studenten aan middelbare scholieren koppelen. Ze begeleiden nu meer dan vijfhonderd scholieren.

Ook politici moeten meewerken

Volgens Samuel is het engagement van de politieke klasse hun grootste uitdaging. “We willen dat de politici hun persoonlijke belangen opzijzetten en samenwerken in het belang van onze hele samenleving. Ongeacht hun etnische achtergrond en politieke belangen.”

Kunnen ze dat waarmaken en middelen vrijmaken voor het werk dat Samuel doet? Dan hoeven de gevolgen van de verkiezingen van 2007 zich niet meer te herhalen. Ondertussen blijft Samuel bij zijn eigen engagement om voor vrede te zorgen. “Ik ben van plan om jongeren te blijven begeleiden en zo het beste in hen naar boven te halen. Want ons land heeft vrede en samenhang nodig.”

Praat mee

Richtlijnen reacties

Gerelateerde blogs