Henriette: zorg dragen voor de oceanen en de mensen van Madagaskar
Werelddoelen

Henriette: zorg dragen voor de oceanen en de mensen van Madagaskar

Sluit je aan

Sluit je aan bij de strijd tegen extreme armoede

Een klein vissersdorp aan de zuidwestkust van het eiland Madagaskar. Hier krijgt Henriette van een Britse liefdadigheidsorganisatie voor behoud van het zeeleven ongeveer 18 dollar per maand om gevangen haaien en inktvissen te tellen.

Dat extra geld om de schoolkosten van haar kinderen te betalen, vond ze geweldig. Maar al snel zag ze in dat een vissoort leren kennen veel waarde heeft. Want door overbevissing slonken de visvoorraden of werden ze zelfs bedreigd.
“Vroeger hadden we teveel slechte gebruiken. Bijvoorbeeld vissen met gif, en het rif openbreken om inktvissen of zeekomkommers te vinden. Ondertussen zagen we onze voedselbron slinken”, vertelt ze.

octopus huntingblogsz
Leren van en over vissen

Voor Henriette is het niet langer alleen maar een job. Ze voelt dat ze nu een belangrijke rol speelt om het plaatselijke Vezo-volk te helpen bijscholen. Het zijn meesterlijke zeilers die geloven dat de zee hen ooit baarde.
Henriette kan uren aan een stuk de vangsten van de vissers in hun houten kano’s wegen, en uitzoeken welke visser wanneer welke vis gevangen heeft.

“Dankzij mijn job weet ik dat de seizoenen ook een invloed hebben op inktvissen en haaien. Op sommige tijdstippen van het jaar zijn er veel, soms heel weinig.”

HenrietteBlogsz
Dubbele vangst, driedubbele winst

De belangstelling voor inktvis groeide sinds de liefdadigheidsorganisatie tien jaar geleden de gemeenschap voor het eerst voorstelde om bepaalde visgebieden twee maanden per jaar te sluiten. Daardoor konden de vissoorten kweken en kon de vispopulatie aangroeien.

Die maatregel invoeren verliep niet zonder slag of stoot. Zeker in een dorp waar de zee de grootste bron van inkomsten is. En waar sommigen moeten vechten om één keer per dag te eten – zelfs na een hele dag vissen.

the next generationblogsz copy
Maar toen de gemeenschap het probeerde, waren de resultaten ongelooflijk. In vergelijking met de voorgaande jaren verdubbelden de vangsten en verdrievoudigde de winst. Nu zijn er meer dan twintig dorpen die het voorbeeld volgen.
In het gebied groeit de interesse in inktvis en andere vissoorten. De inwoners willen meer weten over die andere soorten en over hoe ze de voorraden in stand moeten houden.

Henriette is trots dat ze nieuwe vaardigheden heeft die weinig anderen hebben. Zelfs al moet ze haar taken voor de organisatie met een andere job combineren om rond te komen.

“Het is vermoeiend, ja, maar ik speel het klaar om alles rond te krijgen”, glimlacht ze terwijl ze naar vier grote kommen voedsel reikt die haar vrouwenvereniging voor een vergadering aan het klaarmaken is.

“Ik vind het belangrijk om bij het beheer van de visvangst te worden betrokken. Het is een rijkdom waarvan ook mijn kinderen nog moeten profiteren.”

Praat mee

Richtlijnen reacties

Gerelateerde blogs